روزی خواهد آمد و برایم می گوید از واژه هایی که در میان روز و شب اش پنهان بود ، از شقایق های باغ دلش که به انتظار نشسته بودند ، از نگاه هایی که بی اختیار نصیب زمین میشد ... آری او می آید که ستاره مرا در آسمان دلش نشان دهد .

چند روزی است بوی گیسوانت از شمال غربی ترین نقطه سرزمینم به مشامم میرسد
دلتنگ روزها و شبهای با تو بودنم ...
میگذرد ساعتها و ثانیه هایی که نبودنت را حاشا میکنند
.
.
.
.
و میدانم که در پس این ساعت و ثانیه ها تو حضور داری...
^.^

می خواهم " ذره ذره " داشته باشمت
اما
برای همیشه.

آنگاه که آسمان چشمانت ، دل مرا غرق نجابت خود کرد ، آنگاه که گرمی نفس هایت شوق دوباره زیستن را به من آموخت ، آنگاه که گام هایت راه فردا را نشانم داد .

امید فردای من ، ترنم این دقایق من ، تنها قرار این روزها هوای توست .