دلم پر از دریچه است
پر از دریچه های کوچک
دریچه هایی که هر بار به روی رهگذری باز کردم
رهگذرهایی که یا ماندنی شدند یا رفتند

میخواهم آنها را کم کنم
اما
چند تایش را نگه می دارم
شاید یکی برای مادرم
شاید یکی برای پدرم
شاید یکی برای کودکی که روزی در خیابان به من لبخند زد
شاید برای کسی که او هم دریچه ای برای من در دلش باز کند
به جز آن
همه را کور میکنم

آرامشی عجیب بر دلم سایه می اندازد
بر میگردم
تو را کنار دلم می بینم
آرام ایستاده ای و نگاه میکنی
از تو میپرسم:
آیا میخواهی در دلم برایت دریچه ای باز کنم ؟
قول می دهی که مراقبش باشی ؟
نزدیکتر می شوی
دستم را میگیری و مرا با خود می بری
من با تو همراه می شوم
مرا پیش دلت می بری
دریچه ای نشانم میدهی و می گویی

مدتهاست که این را برای تو ساخته ام !

شرمگین نگاهت میکنم
از کنارت می روم و به سوی دلم باز میگردم

اکنون زیباترین دریچه دلم از آن توست !